De roots van de band kunnen worden herleid tot Indonesië, het archipel waar Marcel Heilijgers tijdens zijn highschool jaren rondtrok met de band Banana Republic . Hij keerde in 1988 terug naar Nederland om te studeren en begon in Eindhoven met de voortzetting van zijn voormalige band. Studiegenoot Jozèf van den Oetelaar ging ook gitaar spelen. Hij kende weer een drummer in zijn geboortedorp, Marcel van Hintum. En Marvin, het broertje van Marcel, speelde op de basgitaar.

Er werd geoefend in de studentenbunker. Guido Handels werd na een korte auditie gevraagd om de zang voor zijn rekening te nemen. In 1989 had Banana Republic de 1^e volledige bezetting: drums, bas, 2x gitaar en leadzang. Na enkele repetities werden de eerste optredens gehouden op studenten(huis)feesten.

In het midden van de jaren 90 kreeg Banana Republic steeds meer populariteit onder studenten in Noord-Brabant. Hun optredens worden gekarakteriseerd door hun enthousiaste manier van spelen. Toen iemand grapte dat ze band-T-shirts moesten laten maken, resulteerde dit in de verkoop van meer dan driehonderd T-shirts. Fameuze uitspraken uit die tijd: “Daar sta ik dan, in een bar in Eindhoven en blijkt dat mensen daadwerkelijk onze shirts dragen!” of “Loop ik op Pinkpop en zie ik iemand in ons shirt rondlopen”.

Wat ook steeds opvallender werd, waren de promotie-activiteiten voor optredens. Zo werd op een gegeven moment een levensgrote aankondiging getoond op het terrein van de Technische Universiteit Eindhoven. Of akoestische promo-optredens in de stad. Hierdoor kreeg de band steeds meer bekendheid in de regio Eindhoven.

In 1992 werd Marvin, die naar Indonesië was gegaan, vervangen door Peter Scheren. Samen met deze nieuwe bassist presenteerde de band hun eerste eigen nummers aan het publiek. Kort daarna kwam de band op het idee om deze nummers in een professionele studio op te nemen. In maart 1993 werden de eerste eigen nummers opgenomen en verspreid via het vaste netwerk van de band. Tegen die tijd waren de optredens nog intenser geworden dankzij een professioneel PA-systeem met daarbij een lichtshow. Banana Republic zorgde er regelmatig voor dat het publiek door de rook heen enthousiast om een toegift riep.

Begin 1995 besloot ook Marcel Heilijgers terug te gaan naar Indonesië. Zijn plek werd ingenomen door Jasper Pasveer, die als de perfecte vervanger werd gezien vanwege zijn originele gitaarspel. De band richtte zich in die periode weer even meer op hun eigen repertoire. Eind december 1995/januari 1996 bezocht de band opnieuw de studio om het album “Going Bananas” op te nemen. (Dit album kan worden gevonden onder muziek/mp3).

Aan het eind van 1996 vertrok Peter Scheren naar Israël om te eindigen in Afrika. Het stigma begint duidelijk te worden dat als je speelt bij Banana Republic emigratie uiteindelijk onvermijdelijk is… Gelukkig vond de band snel een nieuwe bassist die al gewend was om op het podium te staan. René van der Muuren paste zich snel aan en deze ‘nieuwe Banana’ stond al snel samen met de anderen bandleden grappen & grollen te maken tijdens de repetities en op het podium.

In 1997/1998 begon de naam van de band zich verder te verspreiden buiten de regio Eindhoven. Door optredens op festivals en andere evenementen werd Banana Republic steeds vaker (h)erkend door het publiek.

Begin 1999 vond er wederom een verandering plaats in de band samenstelling. Het gitaristen duo Jozef en Jasper besloot zich meer op hun gezin te concentreren. Op dat moment was Banana-oprichter Marcel Heilijgers net weer teruggekeerd naar Nederland omdat Indonesië toen onrustig was. Logischerwijs werd Marcel met open armen terug verwelkomd in ‘zijn’ Banana Republic. Jos van Schijndel, een fan van de band maar ook een bekwame gitarist, werd aan de line-up toegevoegd. Hij had Banana Republic eerder zien optreden en kreeg nu de kans om ‘op’ het podium te staan in plaats van ‘ervoor’. Ergens in / rond deze periode sloot Jeroen Steerneman ook aan bij de band, met zijn komst kwam er meer structuur in de band en hij bracht focus op de technische aspecten.

Er werd besloten om het repertoire van de band te vernieuwen. Dit werd deels genomen door de terugkeer van Marcel Heilijgers, wat betekende dat er meer nadruk werd gelegd op het eigen werk. Binnen enkele weken werden nieuwe nummers geschreven. Bij deelname aan de regionale popprijs in Veldhoven zou moeten blijken of het (nieuwe) eigen werk van de band gewaardeerd werd. Op dat moment waren de bandleden nog maar vijf weken samen. Banana Republic bereikte gelijk de halve finale ! De weg naar de finale kon echter niet doorgaan omdat de leadzanger al een vakantie in Zuid-Amerika had geboekt.

Het doel van de band in 2001 was om weer regelmatig op te treden en bij een breder publiek bekend te worden met het eigen geschreven materiaal. Er volgden een paar leuke optredens dat jaar. Helaas kon de band in 2002 niet optreden omdat de zanger het dat jaar nodig vond om een aantal bezoeken aan het ziekenhuis te doen. Hierdoor moesten de al geplande optredens worden geannuleerd. Gelukkig was de band binnen de band sterk genoeg om deze periode door te komen. Halverwege 2003 maakte Banana Republic een comeback en speelde de band weer op verschillende locaties in Noord-Brabant. Het eerste optreden na ruim een jaar afwezigheid was memorabel door de opkomst van vele trouwe vaste fans.

In 2004 was Banana Republic te zien op voor de band inmiddels bekende podia. Op Koninginnedag 2005 trad Banana Republic op samen op met de band van voormalig gitarist Jozef, “Koelcel” & “Banana Republic” samen op het podium, een geslaagde combinatie. In de jaren die daarop volgden kwam er weer meer nadruk op covers en was er bijvoorbeeld een optreden in “het Paradiso van het Zuiden” te Maasbree en optredens bij Castle Garden in Nieuwegein.

Medio 2013 kondigde Marcel Heilijgers bij een optreden in Roosendaal aan dat hij een aantal weken later (weer) zou vertrekken naar Indonesië. Dit met als doel om daar te gaan werken en te wonen met zijn gezin. Dit hadden we al vaker meegemaakt en het is dan ook niet echt een verassing als juist op dat moment Jasper Pasveer kenbaar maakte wel weer muziek te willen maken met zijn voormalige banana-vrienden.

Met de terugkomst van Jasper werd de muziekstijl wat breder en tijdens de oefensessies werden regelmatig nieuwe muzikale wegen ingeslagen. De kern blijft bij degelijke ROCK, maar nu en dan met uitstapjes naar alternatief, grunge, new wave of pop-rock.

In deze hernieuwde samenstelling werd in de regio weer volop opgetreden, zelfs tijdens een carnavals rocknight zorgt BR in een volle zaal voor de juiste sfeer.

Na ca. 30 jaar (!) moest de band afscheid nemen van de vertrouwde oefenplek in de studentenbunker te Eindhoven. Na zo vele jaren werd de laatste keer geoefend in “het pophok” want de studentenbunker zou worden gesloopt voor weer zo’n gemeentelijk megalomaan bouwproject…. Banana Republic nam haar intrek in de aangeboden alternatieve nieuwe oefenruimtes op het terrein van de TUE. Beneden in de kelder van de hoogbouw werd eerst een (te) kleine ruimte betrokken, maar al snel kon er gebruik gemaakt worden van een grotere ruimte. Maar echt “thuis-voelen” lukte maar niet….

Toen de Coronapandemie toesloeg brak er ook voor de band een hele rare periode aan. Fysiek bij elkaar komen mocht niet meer en de digitale video sessies waren leuk om elkaar bij te praten, maar ook niet meer dan dat. Toen er enige versoepeling kwam in de restricties werd er alles op alles gezet om weer een keer samen muziek te maken. Dat moest dan goed geventileerd en op minimaal 1,5m afstand. Dat kon niet in een kelderruimte. Dus moest er een alternatieve locatie gezocht worden. Gelukkig kon de band terecht bij Seats2Meat Eindhoven. Op Strijp in een oud Philipsgebouw vond de band een geweldige nieuwe oefenlocatie. Hier werd tussen de diverse lockdowns corona-proof herrie gemaakt. De band was de corona periode gezond doorgekomen en na het wegvallen van de restricties werd besloten om de S2M locatie als nieuwe oefenlocatie aan te houden. Bij het oefenen werden de ramen open gezet en was er vaak publiek buiten mee aan het dansen met de nummers die gespeeld werden.

In 2022 nam Rene vd Muuren met pijn in het hart afscheid van de band. Na zoveel jaren weer een wijziging en logischerwijs kwam de vraag naar voren of de band nog zou doorgaan en op zoek zou gaan naar een nieuwe bassist. Uiteindelijk werd gekozen om via een aantal audities te kijken of vervanging mogelijk was en of een nieuwe bassist nog wel zou passen bij de andere bandleden. De audities waren leuk om te doen en er kwamen serieuze kandidaten voorbij. Tijdens de auditie van Henri Jaspers was er gelijk de welbekende “klik” die er bij de andere bassisten toch wat minder was. Naast het goede gevoel bij de persoon was het bas-spel van Henri technisch verfrissend en meer dan passend bij de band. Een nieuwe band-samenstelling was wederom een feit! Banana Republic kon verder !

Begin mei 2023 werd in de nieuwe line-up voor het eerst weer voor publiek gespeeld, hetgeen gelijk resulteerde in een vervolgoptreden. De band speelt nog steeds regelmatig. Bijvoorbeeld meerdere keren in Wijk en Aalburg, met Koningsdag te Veldhoven (’24 & ’25), AspergeRock, een einderjaarsessie te Vught, Rosmalen, maar ook op een groots opgezette bruiloft. Sommige bandleden spelen ook in andere bands en hier ontstaan dan soms weer combinatie optredens uit.

Er zijn nog steeds plannen om weer eens de studio in te gaan en om meer eigen werk te spelen. Vaak hebben plannen voldoende tijd nodig om tot uitvoering te komen…

Het belangrijkste is echter dat de band nog steeds veel plezier heeft om samen te spelen, zowel op als naast het podium. Net zoals in het begin in 1989 is de onderlinge energie zichtbaar tijdens repetities en optredens. Door de jaren heen is de hechte band tussen de bandleden alleen maar sterker geworden!

Muziekstijl: gitaar pop rock, van de jaren zeventig tot het nieuwe millennium; covers en eigenwerk en dit allemaal overgoten met een vleugje Banana Rock.

==  LET’S MAKE SOME NOISE !  ==